Івонка Сурвілла: «Набрацца сілаў, каб магчы неадкладна брацца за так патрэбную працу на карысьць нашай Бацькаўшчыны»

«Дарагія мае Суродзічы — Беларусы!

Дачакаліся мы зноў нашых цудоўных Калядных і навагодніх Сьвятаў, сьвятаў надзеі, калі мы жадаем адны другім, каб сьвет неяк у хуткім часе зьмяніўся на лепшае.

Нажаль, у гэтым годзе гэтая надзея ня споўнілася дзеля злыдняў, якія або нас нішчаць або трымаюць у няволі. Нашая зямля па крысе зноў пераходзіць у рукі захопнікаў, у якіх адна мэта — сьцерці нас з паверхні Зямлі!

Дарагія мае Суродзічы, таму што нам прышлося шмат перажыць за апошняе стагодзьдзе, многія з нас адзінае што жадаюць гэта выжыць неяк да лепшых часоў.

Але ня веру, што наш народ пойдзе ў няволю, каб выжыць! Мы за моцна любім нашую зямлю, за моцна цэнім нашыя людзкія правы каб задаволіцца чужым кавалкам хлеба!

Моцна спадзяюся на нашае пачуцьцё годнасьці і нашыя Эўрапейскія карані, мае дарагія Сябры! Кожны з нас здольны прыдумаць як можна даваць сабе рады і адначасна працаваць на карысьць свайго народу. Трэба толькі выбраць свой шлях. Адзінае на што мы ня можам сабе дазволіць, гэта быць абыякавымі!

Днямі я мела радасьць пагутарыць зь некаторымі нашымі змагарамі за вольную і незалежную Беларусь, якіх Лукашэнка трымаў за кратамі — з Алесем Бяляцкім і Паўлам Севярынцам. Яны ёсьць прыкладамі нязломнасьці і адданасьці Бацькаўшчыне. Асабліва кранула мяне гутарка са Зьмітром Дашкевічам і ягонай жонкай Настай, якія разам з чатырма дзеткамі, нарэшце ўзьядналасіся. Нажаль, адбылося гэта не на беларускай зямлі. І сёньня тысячы беларускіх сем’яў разьяднаныя ці турэмнымі кратамі, ці дзяржаўнымі межамі.

Будзем верыць у тое, што ў бліжэйшым часе ўсе беларусы змогуць быць разам на сваёй вольнай радзіме.

Дык жадаю маім дарагім неабыякавым Суродзічам утульна правесьці гэтыя Сьвяты, а перад усім набрацца сілаў, каб магчы неадкладна брацца за так патрэбную працу на карысьць нашай Бацькаўшчыны.

Дык жадаю Вам посьпеху, дарагія мае Сябры!

Памажы Вам Божа!!!

Жыве Беларусь!»